Θεραπευτικές παρεμβάσεις στη ΣΚΠ

ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ.pdf

Θεραπευτικές Παρεμβάσεις στην Πολλαπλή Σκλήρυνση

Θεραπευτικές Παρεμβάσεις στην Πολλαπλή Σκλήρυνση.pdf

Θεραπευτικά σχήματα για την αντιμετώπιση της Σκλήρυνσης κατά πλάκας

Θεραπευτικά σχήματα για την αντιμετώπιση της Σκλήρυνσης κατά πλάκας.pdf

Η πεγκιντερφερόνη βήτα στη ΣΚΠ

Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α στη ΣΚΠ

Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α εντάχθηκε πρόσφατα στη θετική λίστα συνταγογραφούμενων φαρμάκων, μετά την έγκριση της άδειας κυκλοφορίας της από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Ιούλιο του 2014. Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α έλαβε έγκριση για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με υποτροπιάζουσα- διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση (RRMS), την πιο συχνή μορφή της νόσου. Χορηγείται υποδορίως μια φορά κάθε δύο εβδομάδες με μια νέα, έτοιμη προς χρήση συσκευή αυτοχορήγησης.

Πρόκειται για τη μόνη πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη που έχει εγκριθεί για τη συγκεκριμένη νόσο, η οποία έχει αποδείξει κλινικά πως συμβάλλει στη σημαντική βελτίωση καίριων παραμέτρων της ασθένειας, όπως είναι οι υποτροπές, οι βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος όπως απεικονίζονται στη μαγνητική τομογραφία και ο κίνδυνος εξέλιξης της αναπηρίας.

Η ευρωπαϊκή έγκριση της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α βασίστηκε στα αποτελέσματα μιας από τις πιο εκτεταμένες πιλοτικές μελέτες που έχουν διεξαχθεί με ιντερφερόνες, της διετούς μελέτης φάσης ΙΙΙ ADVANCE1, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 1.500 ασθενείς με υποτροπιάζουσα διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση. Στη μελέτη ADVANCE, η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α, χορηγούμενη μία φορά κάθε δύο εβδομάδες, μείωσε σημαντικά την ετησιοποιημένη συχνότητα υποτροπών (ARR) κατά 36% συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (p=0,0007) τον πρώτο χρόνο. Μείωσε επίσης τον κίνδυνο παρατεταμένης εξέλιξης της αναπηρίας επιβεβαιωμένης στις 12 εβδομάδες κατά 38% (p=0,0383) και στις 24 εβδομάδες κατά 54% (p=0,0069, post-hoc analysis), συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο. Επιπρόσθετα, μείωσε σημαντικά τον αριθμό των βλαβών που προσλαμβάνουν γαδολίνιο κατά 86% συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (p<0 span="">

«Η πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη βήτα-1α αποτελεί μια πολύ σημαντική εξέλιξη της τελευταίας δεκαετίας στον τομέα των ιντερφερονών. Προσφέρει στους ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση ισχυρή αποτελεσματικότητα, ένα προφίλ ασφάλειας αντίστοιχο του εδραιωμένου προφίλ ασφάλειας των ιντερφερονών και σημαντικά λιγότερες ενέσεις συγκριτικά με τις άλλες διαθέσιμες θεραπείες με ιντερφερόνη, με μια εύκολη στη χρήση συσκευή αυτοχορήγησης» ανέφερε ο Καθηγητής Νευρολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Νικόλαος Γρηγοριάδης, MD, PhD, Β’ Νευρολογική Κλινική, Κέντρο Πολλαπλής Σκλήρυνσης, Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ.
Ο Καθηγητής Νευρολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών Παναγιώτης Παπαθανασόπουλος, Διευθυντής Νευρολογικής Κλινικής ΠΓΝΠ δήλωσε: «Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα που έχει επιδείξει η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α σε συνδυασμό με το λιγότερο συχνό δοσολογικό σχήμα, προσδίδει στον ασθενή ελευθερία και ανεξαρτησία να πραγματοποιεί τις επαγγελματικές και λοιπές δραστηριότητες του καθώς θα ασχολείται μόνο 2 φορές το μήνα με τη θεραπεία του».

Σύμφωνα με τον Νευρολόγο και Διευθυντή του Ιατρικού Τμήματος της GENESIS Pharma, κ. Γιώργο Καραχάλιο: «Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι μια χρόνια νόσος που επηρεάζει τους ασθενείς σε μια πολύ δυναμική ηλικία, για αυτό και είναι κρίσιμο να μπορούν να παραμένουν δραστήριοι και να έχουν ποιότητα ζωής σε βάθος χρόνου.

Η διαρκής διεύρυνση των θεραπευτικών επιλογών για τους Έλληνες ασθενείς που ξεπερνά πλέον τις 10 θεραπείες, μας φέρνει πιο κοντά στο στόχο της καλύτερης διαχείρισης της πολλαπλής σκλήρυνσης και της εξατομίκευσης της θεραπείας. Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1a είναι η πέμπτη εγκεκριμένη θεραπεία της διεθνούς φαρμακευτικής εταιρείας Biogen που κυκλοφορεί για τους ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση και σηματοδοτεί τη διεύρυνση του χαρτοφυλακίου της με θεραπείες που καλύπτουν εξατομικευμένες ανάγκες των ασθενών, θεραπείες που επιτρέπουν μια ευελιξία στη διαχείριση της ασθένειάς τους. Εμείς από την πλευρά μας, μέσα από τη μακροχρόνια συνεργασία μας με την Biogen, κάνουμε μια διαρκή προσπάθεια να διασφαλίζουμε την πρόσβαση των χιλιάδων ασθενών στην Ελλάδα στο συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο που προκύπτει μέσα από μια πολύ σημαντική ερευνητική δραστηριότητα στην πολλαπλή σκλήρυνση που μετρά περισσότερα από 30 χρόνια».

Δεδομένα ασφάλειας και αποτελεσματικότητας

Τα δεδομένα για την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης βήτα-1α προέρχονται από τη μελέτη Φάσης ΙΙΙ ADVANCE που διήρκεσε δύο έτη, ενώ οι ασθενείς συνέχισαν την παρακολούθησή τους στο πλαίσιο της μελέτης επέκτασης ATTAIN, από την οποία έχουν ανακοινωθεί αποτελέσματα από το πρώτο έτος παρακολούθησης.

Τα στοιχεία αποτελεσματικότητας είναι συμβατά με τη μελέτη Φάσης ΙΙΙ ADVANCE καταδεικνύοντας την ισχυρή αποτελεσματικότητα της πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης βήτα-1α σε βάθος χρόνου:

• Η επίδραση της πεγκιντερφερόνης βήτα-1α, χορηγούμενης υποδορίως κάθε 2 εβδομάδες σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση, παρέμεινε θετική σε κλινικές παραμέτρους όπως είναι ο ετησιοποιημένος ρυθμός υποτροπών (ARR), το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν υποτροπή και το ποσοστό των ασθενών με εξέλιξη της αναπηρίας επιβεβαιωμένης στις 24 εβδομάδες.
• Η πεγκιντερφερόνη βήτα-1α έδειξε επίσης σταθερή αποτελεσματικότητα κατά τη διάρκεια της περιόδου των τριών χρόνων σε όλα τα σημαντικά απεικονιστικά σημεία: αριθμός βλαβών που προσλαμβάνουν γαδολίνιο (Gd), νέες T1 υπόπυκνες βλάβες, καθώς και νέες ή προσφάτως διευρυμένες Τ2 υπέρπυκνες βλάβες.
• Μια επιπρόσθετη post-hoc ανάλυση αφορούσε το δείκτη NEDA, που ορίστηκε ως «καμία ενεργότητα της νόσου σε κλινικές και απεικονιστικές παραμέτρους», που σημαίνει ότι οι ασθενείς δεν παρουσίασαν υποτροπές και επιδείνωση της αναπηρίας επιβεβαιωμένης στις 24 εβδομάδες, δεν εμφάνισαν Gd + βλάβες, ή κάποια νέα ή μεγεθυμένη Τ2 βλάβη.
• Το ποσοστό των ασθενών στον πληθυσμό με πρόθεση για θεραπεία (intent to treat – ITT population) που πέτυχαν απουσία δραστηριότητας της νόσου (NEDA) ήταν 34,8% κατά το πρώτο έτος και 54,3% κατά το δεύτερο έτος της μελέτης ADVANCE, και 48,7 % κατά το πρώτο έτος της μελέτης ATTAIN, καταδεικνύοντας συνεχιζόμενη αποτελεσματικότητα για μια περίοδο τριών ετών.

Το προφίλ ανοχής και ασφάλειας της πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης βήτα-1α, όπως εξετάστηκε στη μελέτη ADVANCE1 είναι παρόμοιο του εδραιωμένου προφίλ ασφάλειας των ιντερφερονών. Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες από τη θεραπεία (συχνότητα ≥10% και τουλάχιστον κατά 2% πιο συχνές με τη πεγκιντερφερόνη βήτα-1α σε σχέση με το εικονικό φάρμακο) ήταν οι αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης, γριππώδη συμπτώματα, πυρετός, κεφαλαλγία, μυαλγία, ρίγη, πόνος στο σημείο της ένεσης, αδυναμία, κνησμός στο σημείο της ένεσης και αρθραλγία. Τα δεδομένα από τη μελέτη ATTAIN επίσης κατέδειξαν επίσης την ασφάλεια της πεγκιντερφερόνης βήτα-1a σε διάστημα τριών ετών σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση.

Η ΣΚΠ

Πολλαπλή σκλήρυνση το όνομά της

Τι είναι το LEMTRADA και πώς λειτουργεί

LEMTRADA

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ

Τι είναι η πολλαπλή σκλήρυνση

Πολλαπλή σκλήρυνση ή σκλήρυνση κατά πλάκας ή απομυελινωτική νόσος ή νευρολοίμωξη ονομάζεται μία πάθηση που προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα δηλαδή τον εγκέφαλο πού βρίσκεται μέσα στο κρανίο και τον νωτιαίο μυελό μέσα στην σπονδυλική στήλη.
Ο εγκέφαλος είναι το κέντρο πού ελέγχει όλες τις λειτουργίες του σώματος ( κίνηση, ομιλία, σκέψη, συναίσθημα, ύπνο, όρεξη ) ενώ συγχρόνως δέχεται πληροφορίες από το εξωτερικό περιβάλλον με την όραση, ακοή, όσφρηση, γεύση και αφή. Η επικοινωνία του εγκεφάλου και η μεταβίβαση εισερχομένων ερεθισμάτων και εντολών γίνεται με τα νεύρα που απλώνονται σαν ένα τεράστιο δίκτυο σ όλο το σώμα.
Κάθε νεύρο ομοιάζει με ένα ηλεκτρικό καλώδιο όπου το μέν χάλκινο σύρμα ονομάζεται νευράξων ( διαβιβάζει ηλεκτρικά ερεθίσματα ) το δε πλαστικό περίβλημα ( δρά ως μονωτικό ) λέγεται μυελίνη.

Τι βλάπτεται στην νόσο

Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι το αμυντικό σύστημα του σώματος και μας προφυλάσσει από ξένους εισβολείς π.χ. ιούς, μικρόβια. Στην πολλαπλή σκλήρυνση η άμυνα απορρυθμίζεται , θεωρεί την μυελίνη ξένο σώμα και την καταστρέφει κινητοποιώντας τα λεμφοκύτταρα . Το αποτέλεσμα είναι φλεγμονή και καταστροφή της μυελίνης με αποτέλεσμα να μην μεταφέρονται σωστά τα ηλεκτρικά ερεθίσματα μέσω των νεύρων. Τα σημεία της φλεγμονής φαίνονται στην μαγνητική τομογραφία ως μικρά λευκά στίγματα (απομυελινωτικές εστίες). Αναλόγως με το σημείο της βλάβης εμφανίζονται διάφορα συμπτώματα όπως μούδιασμα, αδυναμία, θάμπωμα του ματιού.
Έχει διαπιστωθεί ότι από τα αρχικά στάδια της νόσου προσβάλλεται και ο νευράξων η βλάβη του οποίου προκαλεί σοβαρές και μόνιμες βλάβες.
Την καταστροφή της μυελίνης ακολουθεί μερική αποκατάσταση (επαναμυελίνωση) που διευκολύνεται από την θεραπεία με κορτιζόνη η οποία καταστέλλει την φλεγμονή. Οι επανειλημμένες υποτροπές με την βλάβη της μυελίνης που προκαλούν, σε συνδυασμό και με την βλάβη του νευράξονα, έχουν ως συνέπεια μόνιμες βλάβες καθώς και νέες εστίες στην μαγνητική τομογραφία.

Ποια είναι τα αίτια της νόσου

Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι αυτοάνοση πάθηση στην οποία αρχικά επικρατεί η φλεγμονή (προσβολή μυελίνης) ενώ αργότερα κυριαρχεί η εκφύλιση(καταστροφή) των νευρικών κυττάρων και των νευραξόνων.
Η νόσος οφείλεται σ ένα συνδυασμό παραγόντων αλλά δεν υπάρχει ένα και μοναδικό αίτιο.
1. ιογενείς λοιμώξεις τροποποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα σε ηλικία κάτω των 15 ετών ( κυρίως ο EpsteinBarr, ο ιός απλού έρπητος 6, το ελικοβακτηρίδιο τού πυλωρού )
2.   περισσότερα από 50 γονίδια ευθύνονται για την νόσο που σημαίνει ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση
3. περιβαλλοντικοί παράγοντες που ενοχοποιούνται είναι το κλίμα, το γεωγραφικό πλάτος, η διατροφή και το κάπνισμα ( οι γυναίκες καπνίστριες έχουν 1.6 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να παρουσιάσουν την νόσο )

Πόσο συχνή είναι η νόσος

Η συχνότης στον γενικό πληθυσμό είναι 0.1% δηλαδή 1:1.000. Σ όλο τον κόσμο υπάρχουν 2.5 εκατομύρια ασθενείς, στην Ευρώπη 500.000 ενώ στην Ελλάδα είναι περίπου 12.000.
Η συχνότης διαφέρει ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος του τόπου κατοικίας:

• Ζώνη υψηλού κινδύνου ( Βόρειος Ευρώπη, ΗΠΑ ) > 30 ασθενείς ανά 100.000 κατοίκους
• Ζώνη μετρίου κινδύνου ( Νότιος Ευρώπη, Ελλάς ) 5-29/100.000
• Ζώνη χαμηλού κινδύνου ( Αφρική, Ασία )  <5/100.000

Ποιοι προσβάλλονται από την πολλαπλή σκλήρυνση
  

• Φυλή: οι λευκοί νοσούν πολύ συχνότερα
• Φύλο:οι γυναίκες προσβάλλονται 2-3 φορές συχνότερα από τους άνδρες
• Ηλικία:τα όρια είναι 10-50 ετών αλλά οι περισσότεροι εμφανίζουν την νόσο σε ηλικία 20-30 ετών
• Χώρα:περιοχές με ψυχρό κλίμα ή πιο κοντά στους πόλους ( Σκανδιναβία, Σκωτία, Αυστραλία )
• Η νόσος είναι συχνότερη σε περιοχές με καλές συνθήκες υγιεινής καθώς και στα υψηλότερα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα

Είναι μεταδοτική;
Σε καμία περίπτωση δεν απεδείχθη ότι μεταδίδεται σε άτομα του περιβάλλοντος

Είναι κληρονομική;
 Παρ ότι >50 γονίδια ενοχοποιούνται για την νόσο η πολλαπλή σκλήρυνση ( MS ) δεν θεωρείται κληρονομική. Εάν ένα άτομο πάσχει από MS η πιθανότης να νοσήσουν οι συγγενείς είναι:

• Αδέλφια   4%
• Γονείς      3%
• Παιδιά    2.5%

( στις κληρονομικές παθήσεις είναι τουλάχιστον 25% )

Είναι αρρώστια θανατηφόρος;
 Σήμερα οι ασθενείς με MS δεν πεθαίνουν εξ αιτίας της νόσου. Αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα αλλά διατηρούν ικανοποιητική ποιότητα ζωής

Πώς ξεκινά η νόσος; 

• Οπτική νευρίτις ( θάμπωμα και πόνος στο μάτι, μειωμένη όραση και μειωμένη αντίληψη των χρωμάτων )
• Μυελίτις ( μούδιασμα στα πόδια που ανεβαίνει μέχρι τον κορμό, αδυναμία στα πόδια, διαταραχές ουρήσεως )
• Εύκολη κόπωση
• Παραισθησίες στον κορμό και τα άκρα                      ( μυρμήγκιασμα, τσιμπήματα, κάψιμο, σφίξιμο, πάγωμα )
• Ηλεκτρικό ρεύμα στην σπονδυλική στήλη και τα άκρα στην κάμψη του αυχένος
• Διπλωπία ( τα αντικείμενα φαίνονται διπλά )
• Διάχυτοι πόνοι στον κορμό ή τα άκρα
• Ζάλη
• Ίλιγγος ( τα αντικείμενα περιστρέφονται )
• Αδυναμία στο χέρι ή το πόδι
• Δυσαρθρία ( δυσκολία στην ομιλία )
• Επιδείνωση με την ζέστη
• Αστάθεια
• Σπαστικότης ( σφίξιμο ή πιάσιμο στα πόδια )
• Συχνουρία, δυσκολία στην ούρηση, ακράτεια ούρων, επιτακτική ανάγκη για ούρηση
• Δυσκοιλιότης
• Σεξουαλικές διαταραχές
• Νευραλγία τριδύμου (δυνατός πόνος στο μισό πρόσωπο σαν ηλεκτρικό ρεύμα )
• Κατάθλιψη
• Δυσκολία στην συγκέντρωση ή την μνήμη

Ποια είναι η εξέλιξη της νόσου 
Υποτροπιάζουσα MS
Στην αρχή τα συμπτώματα εμφανίζονται υπό την μορφή επεισοδίων ( ονομάζονται ώσεις ή υποτροπές ) που διαρκούν τουλάχιστον 24 ώρες και υποχωρούν ( ακόμη και χωρίς θεραπεία ) χωρίς να αφήνουν μόνιμες βλάβες. Η μορφή αυτή που χαρακτηρίζεται από μεμονωμένα επεισόδια λέγεται υποτροπιάζουσα ( το 80% των ασθενών ξεκινά μ’ αυτήν την μορφή )
Καλοήθης MS
Το 10% των ασθενών έχουν αραιά επεισόδια με πλήρη αποκατάσταση και πολύ καλή πορεία ακόμη και μετά πολλά χρόνια
Δευτεροπαθής προοδευτική MS
Εάν στην υποτροπιάζουσα μορφή δεν γίνει καμία θεραπεία, το 90% των ασθενών μέσα στα επόμενα 25 χρόνια, λόγω των ανεξέλεγκτων υποτροπών, θα εμφανίσουν μόνιμες βλάβες πού προκαλούν σημαντική αναπηρία. Η μορφή αυτή λέγεται δευτεροπαθής προοδευτική.
Πρωτοπαθής προοδευτική MS
Το 10% των ασθενών από την αρχή εμφανίζουν προοδευτική επιδείνωση που οδηγεί σε σημαντική αναπηρία. Σ αυτή την μορφή δεν υπάρχουν ώσεις.

Τι προκαλεί τις υποτροπές

• Ιογενείς λοιμώξεις
• Υπερβολική σωματική κόπωση
• Ψυχικό stress
• Πυρετός
• Υψηλή θερμοκρασία περιβάλλοντος
• Αδικαιολόγητη διακοπή της θεραπείας

Πώς γίνεται η διάγνωση της MS

Δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη εξέταση για να διαπιστώσουμε εάν κάποιος πάσχει από MS. Για την διάγνωση συνδυάζουμε τα ευρήματα της νευρολογικής εξετάσεως, της μαγνητικής τομογραφίας, των προκλητών δυναμικών και της οσφυονωτιαίας παρακεντήσεως.

Κλινικά κριτήρια
Απαιτούνται τουλάχιστον 2 υποτροπές με διαφορετικά συμπτώματα ( ελάχιστη διάρκεια 24 ώρες ) που συνοδεύονται από αντικειμενικά ευρήματα στην νευρολογική εξέταση. Με τα σύγχρονα κριτήρια McDonald 2010 είναι δυνατόν να τεθεί η διάγνωση με ένα μόνο επεισόδιο εφ’ όσον υπάρχουν βλάβες στην μαγνητική τομογραφία τόσο στην αρχή όσο και μετά 3 μήνες.
Η σοβαρότης της παθήσεως εκτιμάται με την κλίμακα EDSS ( όρια 0 έως 10 ).

Μαγνητική τομογραφία
Είναι πολύ χρήσιμη για την διάγνωση, την εξέλιξη της νόσου και την παρακολούθηση τής αποτελεσματικότητας  της θεραπείας. Έχει 10 φορές μεγαλύτερη ευαισθησία από την εμφάνιση των συμπτωμάτων στον ασθενή.
Μπορεί να αναδείξει τόσο τις νέες εστίες ( μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαστικού ) που σημαίνουν πρόσφατη υποτροπή όσο και τις παλαιές που δείχνουν ότι η νόσος είναι χρονία.
Η εξέταση διαρκεί 10 λεπτά και είναι τελείως ακίνδυνη ακόμη και στις εγκύους μετά τον τρίτο μήνα διότι ο ασθενής δεν παίρνει ακτινοβολία. Οι ασθενείς με κλειστοφοβία αντιμετωπίζονται είτε με αγχολυτικά χάπια είτε στις σοβαρότερες περιπτώσεις με ενδοφλέβια νάρκωση.

Προκλητά δυναμικά
Είναι μια εξέταση παρόμοια με το εγκεφαλογράφημα με την οποία ελέγχουμε το οπτικό νεύρο (οπτικά προκλητά δυναμικά ), το ακουστικό νεύρο ( ακουστικά προκλητά δυναμικά ) και τα αισθητικά νεύρα ( σωματο-αισθητικά προκλητά δυναμικά ). Η εξέταση είναι απλή, ανώδυνη και ακίνδυνη. Μεγαλύτερη αξία για την διάγνωση έχουν τα οπτικά προκλητά δυναμικά που παρουσιάζουν καθυστέρηση στο 60-90% των ασθενών.

Εγκεφαλονωτιαίο υγρό
Με μία βελόνα παρακεντήσεως παίρνουμε λίγο υγρό ( εγκεφαλονωτιαίο υγρό ) από την σπονδυλική στήλη. Η εξέταση γίνεται στο κρεββάτι του ασθενούς με τοπική ή ενδοφλέβια νάρκωση . Η παρακέντηση είναι τελείως ακίνδυνη και ανώδυνη. Η εξέταση του υγρού είναι πολύ χρήσιμη για την διάγνωση με τον προσδιορισμό του δείκτη IgG και των ολιγοκλωνικών ζωνών.

Υπάρχει θεραπεία ;

Με τα σημερινά δεδομένα η MS δεν είναι πιά ανίατος. Την τελευταία δεκαετία έχουν ανακαλυφθεί 11 φάρμακα που άλλαξαν την πορεία της νόσου ενώ πολλές νέες θεραπείες είναι υπό μελέτη.

Τι κάνουμε στις υποτροπές

Στις ελαφρές υποτροπές π.χ. μούδιασμα στο ένα άκρο συνήθως δεν χρειάζεται θεραπεία ( η κορτιζόνη σε χάπια είναι μια εναλλακτική λύση ). Στις σοβαρές υποτροπές π.χ. οπτική νευρίτις, μυελίτις, αδυναμία σε κάποιο άκρο, δίνουμε κορτιζόνη ενδοφλεβίως για 3-5 ημέρες .

Τι είναι προληπτική θεραπεία

Είναι η θεραπεία που αλλάζει την πορεία της νόσου και εξασφαλίζει ποιότητα ζωής κι ένα καλλίτερο μέλλον στους ασθενείς.
Πότε αρχίζουμε θεραπεία

• Αμέσως μετά το πρώτο επεισόδιο εφ’ όσον  συνδυάζεται με εστίες στην μαγνητική τομογραφία ή και παθολογικά ευρήματα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Όταν το πρώτο επεισόδιο συνοδεύεται από 3 τουλάχιστον εστίες στην μαγνητική τομογραφία έχει πιθανότητα 88% να εξελιχθεί σε υποτροπιάζουσα μορφή μέσα στα επόμενα 14 χρόνια.
• Μετά το πρώτο επεισόδιο παρακολουθούμε την εξέλιξη της νόσου στο επόμενο τρίμηνο και αρχίζουμε θεραπεία   1. εάν έχουμε δεύτερο επεισόδιο   2. χωρίς νέο επεισόδιο εάν στην μαγνητική τομογραφία εμφανιστούν νέες εστίες.

Ποια φάρμακα χρησιμοποιούμε
ΦΑΡΜΑΚΑ  1^ης ΓΡΑΜΜΗΣ
Είναι τά φάρμακα με τά οποία ξεκινούμε τήν θεραπεία σέ κάθε πρωτοδιαγνωσμένο ασθενή με 1^ο επεισόδιο ή υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση. Εδώ περιλαμβάνονται: ιντερφερόνες, Copaxone,Tecfidera, Aubagio.

Τι είναι οι ιντερφερόνες

Είναι πρωτείνες που παράγονται από το ανθρώπινο σώμα για την ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι ιντερφερόνες βήτα καταστέλλουν την φλεγμονή που παρατηρείται στην νόσο.
Πώς δρά η ιντερφερόνη

• μειώνει τον αριθμό των υποτροπών 33%
• μειώνει την βαρύτητα των υποτροπών
• καθυστερεί την εμφάνιση των υποτροπών μεγαλώνοντας το διάστημα έως την επόμενη ώση
• μειώνει τον αριθμό των εισαγωγών στο νοσοκομείο και την ανάγκη θεραπείας με ενδοφλέβια κορτιζόνη
• καθυστερεί την εξέλιξη της αναπηρίας 37%
• μειώνει τον αριθμό των εστιών στην μαγνητική τομογραφία 57-83%

πώς χορηγείται η ιντερφερόνη
υπάρχουν 2 τρόποι χορηγήσεως

• υποδορίως :  έγχυση του φαρμάκου με λεπτή βελόνη κάτω από το δέρμα με ειδική συσκευή αυτοεγχύσεως. Η ένεση γίνεται από τον ίδιο τον ασθενή  3 φορές την εβδομάδα ,κάθε φορά σε διαφορετικό σημείο ( βραχίων, μηρός, κοιλιά )
• ενδομυικώς : γίνεται όπως οι συνηθισμένες ενέσεις  στον γλουτό μία φορά την εβδομάδα. Είναι δυνατόν να γίνει στον μηρό από τον ίδιο τον ασθενή

πόσες ιντερφερόνες υπάρχουν

• BETAFERON χορηγείται υποδορίως μέρα παρά μέρα
• EXTAVIAχορηγείται υποδορίως μέρα παρά μέρα
• AVONEX  χορηγείται ενδομυικώς μία φορά την εβδομάδα
• REBIF χορηγείται υποδορίως 3 φορές την εβδομάδα

Ποιες είναι οι παρενέργειες

• Τοπικές ( μόνο στην υποδόρια ένεση) =  ερεθισμός στο σημείο της ενέσεως ( ερυθρότητα, φλεγμονή, πόνος ) που διαρκεί λίγο και υποχωρεί με πάγο τοπικά.
• Συστηματικές ( στην υποδόριο και στην ενδομυική ένεση ) = συμπτώματα γρίπης π.χ ρίγος, πυρετός, πόνος στις αρθρώσεις και τους μύς, αδυναμία. Εμφανίζονται σε 4-6 ώρες μετά την ένεση, διαρκούν μερικές ώρες και υποχωρούν έπειτα από μερικές εβδομάδες θεραπείας με ιντερφερόνη. Οι παρενέργειες αυτές προλαμβάνονται χορηγώντας μία ώρα πρίν την ένεση 2 δισκία παρακεταμόλης ( Depon, Panadol, Lonarid ) ή ένα δισκίο αντιφλεγμονώδους ( Mesulid, Brufen, Ponstan ).

Σπανίως η ιντερφερόνη μπορεί να επηρεάσει το ήπαρ και το αίμα και γι αυτό κάθε 3 μήνες πρέπει να γίνονται εξετάσεις αίματος ( Γενική αίματος, SGOT, SGPT, χολερυθρίνη, αλκαλική φωσφατάση ).
Δεν έχει   σοβαρές παρενέργειες. Το φάρμακο πρέπει να διακόπτεται σε περίπτωση εγκυμοσύνης.
Πόσο διάστημα διαρκεί η θεραπεία                    Το φάρμακο πρέπει να δοκιμασθεί για 6-12 μήνες    για να διαπιστώσουμε εάν είναι αποτελεσματικό. Επειδή η θεραπεία είναι προληπτική η ιντερφερόνη πρέπει να συνεχιστεί για μεγάλο διάστημα.
Πότε σταματά η θεραπεία

• Εάν η ασθενής επιθυμεί να μείνει έγκυος
• Εάν εμφανισθούν σοβαρές παρενέργειες
• Εάν η ιντερφερόνη αποτύχει να αναχαιτίσει την εξέλιξη της νόσου

Ως αποτυχία της θεραπείας θεωρείται η εμφάνιση νέων υποτροπών , η επιδείνωση της αναπηρίας στην κλίμακα EDSS κατά ένα βαθμό που παραμένει τουλάχιστον για 6 μήνες και η εμφάνιση νέων εστιών στην μαγνητική τομογραφία.
Τι είναι το Copaxone ( glatirameracetate)

Είναι μια πρωτότυπη φαρμακευτική ουσία ( όχι ιντερφερόνη ) η οποία τροποποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα περιορίζοντας την φλεγμονή
Πώς δρά το Copaxone

• Μειώνει τον αριθμό των υποτροπών 29%
• Καθυστερεί την εξέλιξη της νόσου 12%
• Μειώνει τις εστίες στην μαγνητική τομογραφία 35%

Πώς χορηγείται
Το φάρμακο χορηγείται καθημερινά με την μορφή υποδορίου ενέσεως με ειδική  συσκευή από τον ίδιο τον ασθενή
Ποιες είναι οι παρενέργειες

• Τοπικός ερεθισμός του δέρματος
• Στο 10% των ασθενών εμφανίζονται μετά την ένεση : πόνος στο στήθος, ερυθρότητα του προσώπου, δύσπνοια, ταχυκαρδία, εξάνθημα. Τα συμπτώματα αυτά διαρκούν 15 λεπτά, υποχωρούν  χωρίς θεραπεία και σπάνια επανεμφανίζονται.

Σε τι διαφέρει από τις ιντερφερόνες

• Έχει λιγότερες παρενέργειες
• Δεν χρειάζεται αιματολογικές εξετάσεις
• Είναι εναλλακτική λύση για τους ασθενείς όπου απέτυχε η ιντερφερόνη

Τί είναι τό φουμαρικό οξύ ( BG12, Tecfidera)
Είναι ένα φάρμακο χορηγούμενο από τό στόμα .
Μειώνει τίς υποτροπές 53%, καθυστερεί τήν αναπηρία 38% καί μειώνει τίς νέες εστίες 85-90%. Οι συχνότερες παρενέργειες είναι ένα κοκκίνισμα στό πρόσωπο και ενοχλήματα όπως ναυτία-έμετος-διάρροια (υποχωρούν μετά τόν 1^ο μήνα)
Τί είναι η teriflunomide (Aubagio)
Είναι ένα φάρμακο χορηγούμενο από τό στόμα.
Μειώνει τίς υποτροπές 31%, καθυστερεί τήν αναπηρία 30% καί μειώνει τίς νέες εστίες στήν μαγνητική τομογραφία 67-80%. Οι συχνότερες παρενέργειες ναυτία-διάρροια, λοιμώξεις, αύξηση τών ηπατικών ενζύμων, λέπτυνση τών τριχών. Απαγορεύεται η εγκυμοσύνη στήν διάρκεια τής θεραπείας (συγγενείς βλάβες τού εμβρύου)
ΦΑΡΜΑΚΑ 2^ης ΓΡΑΜΜΗΣ
Χρησιμοποιούνται στήν επιθετική μορφή τής πολλαπλής σκληρύνσεως ή όταν αποτύχουν τά φάρμακα 1^ης γραμμής. Εδώ ανήκουν: Gilenya, Mitoxantrone, Tysabri, Lemtrada.
   Τί είναι η fingolimode (Gilenya)
Είναι ένα φάρμακο χορηγούμενο από τό στόμα. Μειώνει τίς υποτροπές 54%, καθυστερεί τήν αναπηρία 30% καί μειώνει τίς νέες εστίες στήν μαγνητική τομογραφία 74-82%. Τό 1^ο χάπι χορηγείται στό νοσοκομείο καί χρειάζεται συχνή παρακολούθηση επί 6ωρο. Οι πιθανές παρενέργειες (όχι συχνές) είναι : καρδιακή αρρυθμία, υπόταση, παροδική μείωση τής οράσεως (οίδημα ωχράς κηλίδος), λοιμώξεις, αύξηση τών ηπατικών ενζύμων.

          Τι είναι η μιτοξαντρόνη ( Νovantrone)

Είναι ένα ισχυρό ανοσοκατασταλτικό φάρμακο που χρησιμοποιείται όταν αποτύχουν η ιντερφερόνη και το Copaxone. Xορηγείται στην ραγδαίως επιδεινούμενη υποτροπιάζουσα MS και στην δευτεροπαθή προοδευτική πού έχει ακόμη υποτροπές.
Μειώνει τίς υποτροπές 67%, καθυστερεί τήν αναπηρία 64%, ενώ μειώνει τήν εμφάνιση νέων εστιών στήν μαγνητική τομογραφία.
Χορηγείται ενδοφλεβίως, μία έγχυση κάθε 3 μήνες για 2 χρόνια συνολικά. Οι σημαντικότερες παρενέργειες είναι η πτώση των λευκών αιμοσφαιρίων, η αναιμία και η καρδιακή ανεπάρκεια σε ποσοστό 0.15% των ασθενών. Προλαμβάνονται με τακτικές εργαστηριακές εξετάσεις  ( Γενική αίματος, SGOT, SGPT ) και καρδιολογική εξέταση ανά 3 μήνες                                            ( ηλεκτροκαρδιογράφημα, υπερηχογράφημα ).

Τι είναι το Tysabri ( natalizumab )

Eίναι το νεώτερο φάρμακο και ανήκει στα μονοκλωνικά αντισώματα. Είναι πιο ισχυρό από τις ιντερφερόνες και το Copaxone. Χορηγείται ενδοφλεβίως μία φορά τον μήνα  και χρειάζεται νοσηλεία μιάς ημέρας στο νοσοκομείο.

• Μειώνει τις υποτροπές κατά 68%
• Αναστέλλει την εξέλιξη της αναπηρίας κατά 42%
• Μειώνει τις εστίες στην μαγνητική τομογραφία κατά 82%
• Οι σοβαρότερες παρενέργειες που έχουν αναφερθεί είναι:

1. αναφυλαξία στο 4% των ασθενών
2. μία σπάνια ιογενής  ( ενίοτε θανατηφόρος ) εγκεφαλοπάθεια ( 350 περιπτώσεις σε σύνολο > 100.000 ασθενών).Ονομάζεται προιούσα πολυεστιακή εγκεφαλοπάθεια (PML) καί οφείλεται στήν αναζωπύρωση τού ιού JC.  Εάν ο ιός JC ανιχνεύεται στό αίμα τού ασθενούς, η πιθανότης να εμφανισθεί η PML είναι 1:1.143 τά δύο πρώτα χρόνια τής θεραπείας και 1:143 μετά τόν 2^ο χρόνο.
Ο κίνδυνος παρενεργειών μειώνεται  εάν αποκλεισθούν ασθενείς με σοβαρά προβλήματα του ανοσοποιητικού.
Τί είναι το alemtuzumab (Lemtrada)
Είναι ένα ισχυρό ανοσοκατασταλτικό φάρμακο πού χορηγείται ενδοφλεβίως ( 5 συνεχόμενες ημέρες τόν 1^ο χρόνο καί 3 ημέρες τόν 2^ο χρόνο). Μειώνει τίς υποτροπές 55%, καθυστερεί τήν αναπηρία 42%, μειώνει τίς νέες εστίες στήν μαγνητική τομογραφία 80%. Οι σημαντικότερες παρενέργειες είναι: διαταραχές τού θυρεοειδούς, λοιμώξεις, αιμορραγία, νεφροπάθεια, πτώση τών λευκών αιμισφαιρίων.
ΦΑΡΜΑΚΑ 3^ης ΓΡΑΜΜΗΣ   
Χρησιμοποιούνται όταν αποτύχουν όλα τά προηγούμενα. Εδώ περιλαμβάνονται :κυκλοφωσφαμίδη (ENDOXAN), rituximab, daclizumab.    

Τι είναι η συμπτωματική θεραπεία

Είναι η φαρμακευτική θεραπεία που ανακουφίζει τα συμπτώματα του ασθενούς.

• Έντονο μούδιασμα, κάψιμο (Lyrica, Neurontin, Trileptal, Saroten )
• Μυοσκελετικοί πόνοι ( Mesulid, Brufen )
• Σπαστικότης ( Lioresal, Miorel, Sirdalud )
• Τρόμος κεφαλής – άκρων ( Inderal, Keppra, Rivotril )
• Ίλιγγος ( Vomex, Atarax )
• Συχνουρία-ακράτεια ( Ditropan, Detrusitol, Vesicare )
• Διαταραχέςστύσεως ( Viagra, Uprima, Cialis )
• Διαταραχές βαδίσεως : Τό Fampyra είναι ένα φάρμακο πού βελτιώνει τήν βάδιση, χορηγείται σέ όλες τίς μορφές τής MS ( 2 χάπια ημερησίως)
• Κατάθλιψη :

Παρουσιάζεται στο 80% των ασθενών και εκδηλώνεται με αυπνία ή υπνηλία, ανορεξία ή βουλιμία, κόπωση, λύπη, απελπισία, κακή διάθεση, έλλειψη ενδιαφέροντος και ευχαριστήσεως από διάφορες δραστηριότητες, μειωμένη συγκέντρωση, αναποφασιστικότητα, αισθήματα ενοχής και αναξιότητος, ιδέες θανάτου και αυτοκτονίας.
Εάν τα συμπτώματα διαρκούν πάνω από 15 ημέρες τότε είναι απαραίτητη η φαρμακευτική θεραπεία για 6 μήνες ( Ladose, Seropram,Cipralex, Seroxat, Efexor, Remeron, Zoloft )

Τι είναι οι εναλλακτικές θεραπείες

Πρόκειται για θεραπείες που διαφέρουν από τις κλασικές και βασίζονται σε μια διαφορετική θεώρηση του θέματος υγεία-ασθένεια. Δεν έχουν υποβληθεί σε συστηματικές κλινικές μελέτες. Ενδεχομένως έχουν θετικά αποτελέσματα όμως δεν υπάρχουν αποδείξεις. Μερικές από αυτές είναι επικίνδυνες π.χ. δηλητήριο φιδιών, τσιμπήματα μελισσών, εμβόλια, μέταλλα. Το 75% των ασθενών χρησιμοποιούν κάποια εναλλακτική θεραπεία χωρίς να ενημερώσουν τον ιατρό τους. Μερικά παραδείγματα ακίνδυνων αλλά αμφίβολης αποτελεσματικότητος θεραπειών :

• Ομοιοπαθητική
• Βελονισμός
• Βιοανάδραση ( Biofeedback )
• Xορήγηση βιταμινών
• Δίαιτες διάφορες
• Ιριδολογία
• Ρεφλεξολογία

       

Τι αλλάζει στην ζωή μου μετά την διάγνωση ;

Η φάση της προσαρμογής
Αμέσως μετά το shock της διαγνώσεως ακολουθεί μια φάση διαρκείας εβδομάδων ή λίγων μηνών κατά την οποία ο ασθενής περνά διαδοχικά από την άρνηση της νόσου στον θυμό, τον φόβο, το άγχος, την λύπη και την κατάθλιψη. Ο αγώνας είναι προσωπικός αλλά μετά από κάποιο διάστημα (συνήθως 3 μήνες) όλοι φθάνουν στην αποδοχή και την προσαρμογή. Στις δύσκολες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται αντικαταθλιπτικά φάρμακα και υποστηρικτική ψυχοθεραπεία.
Μπορώ να εργασθώ ;
Επιβάλλεται η συνέχιση της εργασίας για να νοιώθει ο ασθενής ότι εξακολουθεί να είναι ένα χρήσιμο και δημιουργικό μέλος της κοινωνίας. Εάν υπάρχουν κάποιες δυσκολίες λόγω της νόσου προσαρμόστε το ωράριο και τις συνθήκες εργασίας στις σημερινές σας δυνατότητες. Το 30% των ασθενών συνταξιοδοτούνται κανονικά με το όριο ηλικίας.
Επιτρέπεται η οδήγηση ;
Απαγορεύεται μόνο όταν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με την όραση ή μεγάλη κινητική αδυναμία
Επιτρέπεται η άσκηση ;
Είναι ο καλλίτερος τρόπος για να διατηρήσετε καλή φυσική κατάσταση. Οι ασκήσεις είναι ενεργητικές και εναλλάσσονται με ασκήσεις που βοηθούν την χαλάρωση. Διάρκεια ασκήσεως 10-15 λεπτά 2-3 φορές την ημέρα με συχνότητα 3-4 φορές την εβδομάδα. Μην ξεκινάτε την άσκηση αν αισθάνεσθε κούραση, σταματήστε αν νοιώσετε έντονη κόπωση. Η κολύμβηση είναι η καλλίτερη μορφή ασκήσεως.
Τι ρόλο παίζει η φυσικοθεραπεία ;
Είναι απαραίτητο συμπλήρωμα της φαρμακευτικής θεραπείας για τους ασθενείς με κινητικά προβλήματα και βοηθά στην αποκατάσταση. Βελτιώνει την μυική αδυναμία, την σπαστικότητα, την αστάθεια καθώς και την ψυχική διάθεση.
Πρέπει να αποφεύγω την ζέστη ;
Η υψηλή θερμοκρασία περιβάλλοντος και ο πυρετός μπορεί να προκαλέσουν κόπωση ή κάποια συμπτώματα της πολλαπλής σκληρύνσεως. Να αποφεύγετε την σάουνα, τα θερμά ιαματικά λουτρά και την ηλιοθεραπεία άνω των 15 λεπτών. Μη στερείστε το μπάνιο στην θάλασσα!
Τι να προσέξω στην διατροφή ;

• δίαιτα με λίγες θερμίδες για να αποφύγετε τα περιττά κιλά
• περιορισμένη κατανάλωση λίπους καί αλατιού
• προτιμάτε το ψάρι αντί του κρέατος
• χρησιμοποιείτε ελαιόλαδο όχι βούτυρο
• απαραιτήτως φρούτα και λαχανικά
• επιτρέπονται 2-3 ποτά την εβδομάδα – η κατάχρηση αλκοόλ προκαλεί κόπωση και παρενέργειες όταν συνδυάζεται με φάρμακα.

Βλάπτει το κάπνισμα ;
Πάρα πολύ! Προκαλεί λοιμώξεις του αναπνευστικού, δύσπνοια, καρδιακές αρρυθμίες, έμφραγμα, εγκεφαλικό επισόδιο και καρκίνο. Οι καπνίστριες προσβάλλονται πιο συχνά από την νόσο ( 1.6 φορές περισσότερο ). Στους καπνιστές η καλή μορφή (υποτροπιάζουσα) μετατρέπεται στην προοδευτική όπου οι διάφορες θεραπείες δεν έχουν καλά αποτελέσματα.
Επιτρέπεται ο εμβολιασμός ;
Γενικώς τα εμβόλια επιτρέπονται αν υπάρχει ανάγκη. Το εμβόλιο της εποχιακής γρίπης και της ηπατίτιδος Β θεωρούνται ασφαλή στην νόσο.
Η κύηση επιβαρύνει την νόσο ;
Η κύηση επιτρέπεται εάν τον τελευταίο χρόνο δεν υπήρξε καμία υποτροπή και η γενική κατάσταση είναι καλή ( χωρίς σοβαρά προβλήματα). Η θεραπεία διακόπτεται για 1-3 μήνες και εν συνεχεία αρχίζει η προσπάθεια. Η κύηση συνήθως εξελίσσεται ομαλά. Σε περίπτωση υποτροπής επιτρέπεται η χορήγηση ανοσοσφαιρίνης ή κορτιζόνης. Ο τοκετός είναι φυσιολογικός. Δεν απαιτείται καισαρική τομή λόγω της νόσου. Στην διάρκεια της λοχείας υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα υποτροπής. Ο θηλασμός επιτρέπεται  και αμέσως μετά αρχίζουμε πάλι την θεραπεία για την σκλήρυνση. Τα παιδιά που γεννιούνται είναι υγιή. Η πολλαπλή σκλήρυνση δεν είναι κληρονομική!
Τι παροχές δικαιούμαι λόγω της νόσου ;

• εγγραφή στο Πανεπιστήμιο και τα ΤΕΙ χωρίς εξετάσεις
• εγγραφή στον ΟΑΕΔ για εύρεση εργασίας
• φοροαπαλλαγή
• ειδική άδεια 6 ημερών
• επίδομα
• σύνταξη
• φοροαπαλλαγή για την αγορά αυτοκινήτου

Τι είναι η Ελληνική Εταιρεία για την σκλήρυνση κατά πλάκας
Πρόκειται για μη κερδοσκοπικό σωματείο και τα  μέλη του είναι ασθενείς, συγγενείς ασθενών και επαγγελματίες από τον χώρο της Υγείας. Στόχοι του σωματείου είναι :

• ενημέρωση για την πάθηση (εκδίδεται φυλλάδιο ενημερωτικό )
• τηλεφωνική ενημέρωση και πληροφορίες
• διοργάνωση συνεδρίων, εκπαιδευτικών σεμιναρίων και διαλέξεων
• ενημέρωση για τα δικαιώματα των ασθενών
• ομάδες φυσικοθεραπείας, γυμναστικής, ρεφλεξολογίας, χοροθεραπείας, δραματοθεραπείας, ψυχολογικής υποστηρίξεως
• εθελοντικές ομάδες για κατ οίκον επισκέψεις ασθενών
• κοινωνικές εκδηλώσεις
• ευαισθητοποίηση της κοινωνίας για θέματα ατόμων με ειδικές ανάγκες

Το τηλέφωνο της εταιρείας είναι:   2310-949909

Σκλήρυνση κατα πλάκας: Δυο νέες θεραπείες με ελπιδοφόρα αποτελέσματα

Δυο νέα φάρμακα της Genzyme βρίσκονται στη διάθεση των Ελλήνων νευρολόγων και των ασθενών τους που πάσχουν από Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Τα δυο νέα αυτά φάρμακα είναι το μονοκλωνικό αντίσωμα alemtuzumab (αλεμτουζουμάμπη) και η teriflunomide (τεριφλουνομίδη) μια από του στόματος πρώτης γραμμής θεραπεία για την Π.Σ. Η αλεμτουζουμάμπη και η τεριφλουνομίδη, οι οποίες είναι ήδη εγκεκριμένες θεραπείες που κυκλοφορούν και αποζημιώνονται σχεδόν στο σύνολο των Ευρωπαϊκών χωρών , τις ΗΠΑ και πολλές άλλες χώρες του κόσμου, συμπεριλήφθηκαν στο πρόσφατο δελτίο τιμών που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Υγείας και τέθηκε σε ισχύ από 1ης Δεκεμβρίου. Η εξέλιξη αυτή είναι ένα σημαντικό βήμα για τη διασφάλιση της πρόσβασης των ασθενών με Π.Σ. στις νέες αυτές θεραπευτικές λύσεις.

H αλεμτουζουμάμπη, που ενδείκνυται για ενήλικες ασθενείς με υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση (RRMS) με ενεργή νόσο που ορίζεται από τα κλινικά ή απεικονιστικά ευρήματα, είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει επιλεκτικά το CD52, μια πρωτεΐνη που βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα στην επιφάνεια των Τ και Β κυττάρων.

H αλεμτουζουμάμπη χορηγείται ενδοφλεβίως σε δύο ετήσιες συνεδρίες. Στην πρώτη, χορηγείται για πέντε συνεχόμενες ημέρες και στη δεύτερη συνεδρία ,12 μήνες αργότερα, για τρεις συνεχόμενες ημέρες. Αυτές οι δύο συνεδρίες προσφέρουν σημαντικό όφελος στους ασθενείς για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα τουλάχιστον 4 ετών (βάσει των διαθέσιμων δεδομένων από τις φάσεις παρακολούθησης των μελετών).

Η έγκριση του φαρμάκου βασίστηκε στα δεδομένα 3 κλινικών μελετών όπου καταδείχθηκε ότι η αλεμτουζουμάμπη είναι μια εξαιρετικά αποτελεσματική θεραπεία τόσο στην μείωση των υποτροπών όσο και στην εξέλιξη της αναπηρίας των ασθενών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στις κλινικές μελέτες η αλεμτουζουμάμπη καταδείχθηκε σημαντικά αποτελεσματικότερη της υποδόριας ιντερφερόνης β 1α . Επιπρόσθετα ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών που έλαβαν αλεμτουζουμάμπη στις κλινικές μελέτες, εμφάνισε μείωση στην προϋπάρχουσα αναπηρία.

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της αλεμτουζουμάμπης είναι οι αντιδράσεις που σχετίζονται με την έγχυση ( εξάνθημα, κεφαλαλγία, πυρεξία, κνίδωση, κνησμός),και οι λοιμώξεις (ρινοφαρυγγίτιδα, λοίμωξη του ουροποιητικού και του ανώτερου αναπνευστικού, στοματικός έρπητας, γρίπη ). Άλλες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την αλεμτουζουμάμπη περιλαμβάνουν αυτοάνοση θυρεοειδική νόσο, αυτοάνοση θρομβοπενική πορφύρα και αυτοάνοσες νεφροπάθειες.

Η τεριφλουνομίδη 14mg είναι μια θεραπευτική επιλογή πρώτης γραμμής, σε μορφή χαπιού, για ασθενείς με υποτροπιάζουσα διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Η έγκρισή της βασίστηκε στα δεδομένα δυο κλινικών μελετών που συνέκριναν την τεριφλουνομίδη 14mg με εικονικό φάρμακο, όπου αποδείχθηκε σημαντικά αποτελεσματικότερη τόσο προς την μείωση των υποτροπών, όσο και ως προς την εξέλιξη της αναπηρίας. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της τεριφλουνομίδης έχουν τεκμηριωθεί σε ένα εκτεταμένο κλινικό πρόγραμμα ανάπτυξης που συμμετείχαν πάνω από 2500 ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση και οι οποίοι παρακολουθούνται για πάνω από 9 χρόνια.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της τεριφλουνομίδης που παρατηρήθηκαν ήταν η διάρροια, η ναυτία, η τριχολέπτυνση/τριχοαραίωση και η αύξηση των ηπατικών ενζύμων.

Η Genzyme είναι πρωτοπόρος για περισσότερα από 30 χρόνια στην ανάπτυξη και παροχή επαναστατικών θεραπειών για ασθενείς που πάσχουν από σπάνιες και εξουθενωτικές νόσους. Οι στόχοι της επιτυγχάνονται μέσω έρευνας παγκόσμιου επιπέδου και με τη συνδρομή και αφοσίωση των υπαλλήλων της. Εστιάζει στις σπάνιες παθήσεις και στην πολλαπλή σκλήρυνση, συμβάλλοντας θετικά στη ζωή των ασθενών και των οικογενειών για τους οποίους εργάζεται. Ο στόχος αυτός την καθοδηγεί και την εμπνέει καθημερινά. Το χαρτοφυλάκιο επαναστατικών θεραπειών της Genzyme, που κυκλοφορεί σε χώρες όλου του κόσμου, αντιπροσωπεύει ορισμένες σημαντικές και σωτήριες για τη ζωή των ασθενών εξελίξεις στην ιατρική. Ως εταιρεία του ομίλου Sanofi, η Genzyme επωφελείται από τη συνεργασία και τους πόρους μίας από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες παγκοσμίως, με την οποία έχουν την κοινή δέσμευση να βελτιώνουν τη ζωή των ασθενών. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα: www.genzyme.com.

Μακροχρόνια θετικά αποτελέσματα στην θεραπεία της ΣκΠ με νέο χάπι

Σύμφωνα με μελέτη ανοιχτής επέκτασης 5 ετών (ENDORSE), που παρουσίασε η Biogen Idec στο Συνέδριο ACTRIMS-ECTRIMS το οποίο πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στη Βοστώνη, η θεραπεία με φουμαρικό διμεθυλεστέρα προσφέρει ισχυρή και μακροχρόνια αποτελεσματικότητα σε ένα μεγάλο εύρος ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση. Το προφίλ ασφάλειας του φουμαρικού διμεθυλεστέρα μετά από μακροχρόνια θεραπεία επιβεβαιώθηκε για όλους τους ασθενείς που συμμετείχαν στη μελέτη, συμπεριλαμβανομένων ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε για περισσότερο από επτά χρόνια. Επίσης, σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση μετα-αναλύσεις μελετών έδειξαν πως ο φουμαρικός διμεθυλεστέρας έχει μια ισχυρή και σε βάθος χρόνου αποτελεσματικότητα στη συχνότητα υποτροπών, την εξέλιξη της αναπηρίας και τα ευρήματα της μαγνητικής τομογραφίας.
Σύμφωνα με τον γερμανό καθηγητή Ralf Gold, M.D., Διευθυντή του Τμήματος Νευρολογίας, St. Josef-Hospital, Ruhr-University «Η μελέτη ENDORSE απέδειξε πως ο φουμαρικός διμεθυλεστέρας προσφέρει σταθερά θετικά αποτελέσματα σε ένα μεγάλο εύρος ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση, συμπεριλαμβανομένων και των νεοδιαγνωσθέντων ασθενών, γεγονός που υπογραμμίζει την αξία της νέας θεραπείας στους ασθενείς. Η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα του φουμαρικού διμεθυλεστέρα στη βελτίωση βασικών παραμέτρων δραστηριότητας της νόσου και το σταθερό προφίλ ασφάλειας αναδεικνύουν τη θεραπεία ως μια σημαντική θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς».
«Νέα επιστημονικά δεδομένα έρχονται να ενισχύσουν τα οφέλη και το σταθερό προφίλ ασφάλειας του φουμαρικού διμεθυλεστέρα, επιβεβαιώνοντας πως πρόκειται για μια αποτελεσματική από του στόματος θεραπεία πρώτης γραμμής για την πολλαπλή σκλήρυνση. Τα πρόσφατα στοιχεία από την μελέτη ENDORSE μας δίνουν περισσότερα δεδομένα για τα θετικά αποτελέσματα του φουμαρικού διμεθυλεστέρα στα αρχικά στάδια της νόσου αλλά και τα οφέλη από τη μακροχρόνια θεραπεία σε αυτή την χρόνια πάθηση» δήλωσε ο Alfred Sandrock, M.D., Ph.D., Group Senior Vice President και Chief Medical Officer της Biogen Idec.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΦΟΥΜΑΡΙΚΟ ΔΙΜΕΘΥΛΕΣΤΕΡΑ
Πρόκειται για πρώτης γραμμής από του στόματος θεραπεία για την Υποτροπιάζουσα-Διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση, την πιο συχνή μορφή της νόσου. Το νέο χάπι πρώτης γραμμής έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τις υποτροπές και τις εστίες του εγκεφάλου και καθυστερεί την εξέλιξη της αναπηρίας, παρουσιάζοντας παράλληλα ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας και ανοχής. Περισσότεροι από 100.000 ασθενείς έχουν λάβει θεραπεία με φουμαρικό διμεθυλεστέρα μέσα από ένα εκτεταμένο πρόγραμμα κλινικών μελετών αλλά και από την κυκλοφορία του σε δεκάδες χώρες σε όλο τον κόσμο. Κυκλοφορεί ήδη στις ΗΠΑ από τον Μάρτιο του 2013, αλλά και στον Καναδά, την Αυστραλία, την Ελβετία και αρκετές χώρες της Ε.Ε. με πρώτη τη Γερμανία ενώ αναμένεται να κυκλοφορήσει και στη χώρα μας το προσεχές διάστημα.
Στην κλινική μελέτη φάσης ΙΙΙ DEFINE, το νέο χάπι πρώτης γραμμής χορηγήθηκε δύο φορές ημερησίως και μείωσε σημαντικά το ποσοστό των ασθενών που υποτροπίασαν κατά 49%, την ετησιοποιημένη συχνότητα υποτροπών κατά 53%, και τον κίνδυνο εξέλιξης της αναπηρίας, επιβεβαιωμένη στις 12 εβδομάδες, όπως μετρήθηκε με την κλίμακα αναπηρίας EDSS, κατά 38%, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, μετά από 2 χρόνια.
Στη κλινική μελέτη φάσης ΙΙΙ CONFIRM, η οποία συμπεριελάμβανε επίσης ως θεραπεία αναφοράς μια ομάδα που λάμβανε οξική γλατιραμέρη (GA) συγκρινόμενη με εικονικό φάρμακο, το νέο χάπι πρώτης γραμμής, χορηγούμενο 2 φορές ημερησίως, μείωσε σημαντικά την ετησιοποιημένη συχνότητα (ARR) κατά 44% και το ποσοστό των ασθενών που υποτροπίασαν κατά 34%, συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο μετά από 2 χρόνια.
Επιπλέον, μετα-ανάλυση των μελετών DEFINE και CONFIRM έδειξε πως το νέο χάπι πρώτης γραμμής μπορεί να είναι αποτελεσματικό ακόμη και σε ασθενείς με υψηλή δραστηριότητα υποτροπιάζουσας διαλείπουσας πολλαπλής σκλήρυνσης. Ως ασθενείς με υψηλή δραστηριότητα της νόσου ορίστηκαν όσοι εμφάνισαν δύο ή περισσότερες υποτροπές κατά το έτος πριν από την ένταξή τους στις κλινικές μελέτες και είχαν μία ή περισσότερες ενεργές εστίες κατά την έναρξη των μελετών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στα δύο χρόνια, η χορήγηση φουμαρικού διμεθυλεστέρα δύο φορές την ημέρα μείωσε σημαντικά το ετήσιο ποσοστό υποτροπών κατά 60% και το ποσοστό των ασθενών που υποτροπίασαν κατά 63%.
Η θεραπεία με φουμαρικό διμεθυλεστέρα φέρνει μια νέα προσέγγιση στην αντιμετώπιση της νόσου, ενεργοποιώντας το μονοπάτι Nrf2, μέσω του οποίου επιτυγχάνεται αντιφλεγμονώδης και αντιοξειδωτική δράση.
ΌΦΕΛΟΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΝΕΡΓΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ (No Evidence of Disease Activity)
Μία περαιτέρω ανάλυση της μελέτης ENDORSE αξιολόγησε τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του φουμαρικού διμεθυλεστέρα στην παράμετρο NEDA (Καμία Ένδειξη Δραστηριότητας Νόσου) στα πέντε χρόνια. Η ανάλυση έδειξε ότι το ποσοστό των ασθενών που είχαν επιτύχει NEDA διατηρήθηκε σε αυτούς τους ασθενείς που συνέχισαν τη θεραπεία με φουμαρικό διμεθυλεστέρα, ενώ βελτιώθηκε στους ασθενείς που άλλαξαν από το εικονικό φάρμακο στη θεραπεία με φουμαρικό διμεθυλεστέρα.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΓΚΥΛΙΩΜΕΝΗ ΙΝΤΕΡΦΕΡΟΝΗ β-1α
Άδεια κυκλοφορίας για την πρώτη πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη β-1a στην Πολλαπλή Σκλήρυνση
Έλαβε έγκριση από την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ το καλοκαίρι του 2014 για τους ασθενείς με Υποτροπιάζουσα-Διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση, που αποτελεί την πιο συχνή μορφή της Πολλαπλής Σκλήρυνσης. Πρόκειται για τη μόνη πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη που εγκρίνεται για τη συγκεκριμένη νόσο και έχει αποδείξει κλινικά πως συμβάλλει στη σημαντική βελτίωση καίριων παραμέτρων της νόσου, όπως είναι οι υποτροπές, οι βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος όπως απεικονίζονται στη μαγνητική τομογραφία και η εξέλιξη της αναπηρίας.
Η έγκρισή της βασίστηκε στα αποτελέσματα μιας από τις πιο εκτεταμένες πιλοτικές μελέτες που έχουν διεξαχθεί με ιντερφερόνες, τη μελέτη φάσης ΙΙΙ ADVANCE, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 1.500 ασθενείς με υποτροπιάζουσες μορφές Πολλαπλής Σκλήρυνσης. Στη μελέτη ADVANCE, η πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη β-1a, χορηγούμενη μία φορά κάθε δύο εβδομάδες, μείωσε σημαντικά την ετησιοποιημένη συχνότητα υποτροπών (ARR) κατά 36% συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (p=0.0007) τον πρώτο χρόνο. Μείωσε επίσης τον κίνδυνο εξέλιξης της αναπηρίας, επιβεβαιωμένο στις 12 εβδομάδες κατά 38% (p=0.0383) και κατά 54% (p=0.0069, post-hoc analysis) στις 24 εβδομάδες, συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο. Επιπρόσθετα μείωσε σημαντικά τον αριθμό των βλαβών που προσλαμβάνουν γαδολίνιο κατά 86% συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (p<0.0001). Τα αποτελέσματα της διετούς μελέτης ADVANCE επιβεβαιώνουν τη διατήρηση της αποτελεσματικότητας της νέας θεραπείας σε βάθος διετίας.
Το προφίλ ανοχής και ασφάλειας της πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης β-1a, όπως εξετάστηκε στην μελέτη ADVANCE είναι αντίστοιχο του εδραιωμένου προφίλ ασφάλειας των ιντερφερονών.
Η πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη β-1a είναι η πέμπτη θεραπεία της φαρμακευτικής εταιρείας Biogen Idec για τους ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση και σηματοδοτεί τη διεύρυνση του χαρτοφυλακίου της με θεραπείες που καλύπτουν τις εξατομικευμένες ανάγκες των ασθενών. Ο George A. Scangos, Ph.D., CEO της Biogen Idec αναφέρει: «Η πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη β-1a αποτελεί μια θεραπευτική επιλογή που προσφέρει στους ασθενείς ισχυρή αποτελεσματικότητα, ένα προφίλ ασφάλειας και ανοχής αντίστοιχο με τις γνωστές θεραπείες των ιντερφερονών και σημαντικά λιγότερες ενέσεις σε σύγκριση με τις άλλες θεραπείες. Αντιπροσωπεύει τη σημαντικότερη επιστημονική εξέλιξη της τελευταίας δεκαετίας στον τομέα των ιντερφερονών και είναι αποτέλεσμα της ουσιαστικής μας δέσμευσης να προσφέρουμε καινοτόμες θεραπείες που μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ασθενών».

Ασθενείς με Σκλήρυνση:Πληρώνουμε και για φάρμακα!

Γράφει η Βάσω Μαράκα Πρόεδρος Συλλόγου Ατόμων με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας 

Η Σκλήρυνση κατά Πλάκας -Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΣΚΠ-ΠΣ) είναι μία χρόνια,ανίατη,μη αναστρέψιμη, πολυπαραγοντική, εκφυλιστική αλλά και απρόβλεπτη νόσος,συνεχώς επιδεινούμενη που οδηγεί σταδιακά τους ασθενείς σε αναπηρία και χρήζει χρόνιας θεραπείας.Αξίζει να σημειωθεί πως παρά τη μεγάλη πρόοδο των επιστημονικών ερευνών προς το παρόν, δυστυχώς, η νόσος συνεχίζει να παραμένει ανίατη ενώ οι υφιστάμενοι τρόποι αντιμετώπισης της (φαρμακευτική αγωγή κλπ) στοχεύουν απλά στην καθυστέρηση της εξέλιξής της και στην παροδική ανακούφιση των συμπτωμάτων ώστε να εξασφαλίζεται μια καλή ποιότητα ζωής για τους πάσχοντες.

Παρόλα αυτά η Πολιτεία κλείνει  τα μάτια  σε αυτή  την  παγκοσμίως αναγνωρισμένη αλήθεια και επιλέγει να ταλαιπωρεί τους  ασθενείς με ΣΚΠ υποχρεώνοντας τους  σε διάφορες δοκιμασίες για να τους παράσχει τα αυτονόητα. 

Προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς μετά την οικονομική κρίση:

1.Μείωση Ποσοστού Αναπηρίας

Με τον νέο ΚΕΒΑ το ποσοστό αναπηρίας που αποδίδεται στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας (ΣΚΠ), ξεκινάει από  35%  και προσαυξάνεται  ανάλογα κυρίως με  τα  φανεράσυμπτώματα  που  εμφανίζει ο πάσχων όπως δυσχέρεια βάδισης, παραπάρεση  -τετραπάρεση,  ορθοκυστικά προβλήματα, αστάθεια, ενώ κατά την αξιολόγηση δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη τα αφανή συμπτώματα όπως:
 

(ακράτεια, ουρολοιμώξεις, χρόνια κόπωση - εξάντληση, αισθητικές διαταραχές, πόνος(μυοσκελετικός και  νευροπαθητικός),  αρθραλγίες, μυαλγίες, νοητικές  και συναισθηματικές  διαταραχές,  οπτικές διαταραχές: διπλωπία,  θάμπωμα)  τα  οποία καθιστούν  πολλούς  πάσχοντες  μη λειτουργικούς  σε πολλά  επίπεδα και συνεπώς ανίκανους για εργασία, παρότι μπορεί να παραμένουν περιπατητικοί.

Σύμφωνα με τη γνωμάτευση της Νευρολογικής Εταιρείας ακόμα και αν δεν υπάρχει σοβαρή αναπηρία, η ΣΚΠ προκαλεί καθημερινή δυσλειτουργία στους πάσχοντες τόσο λόγω της εύκολης κόπωσης, αλλά και των αισθητικών διαταραχών.Ο νέος τρόπος αξιολόγησης οδηγεί σε περικοπή του εξωϊδρυματικού επιδομάτος (σεπάσχοντες  που μέχρι  πρότινος  το  λάμβαναν),  μείωση ή κατάργηση συντάξεων και άλλων παροχών (όπως δυνατότητα διορισμού στο Δημόσιο ως ΑΜΕΑ).

Να  σημειωθεί  πως  πριν  τον  νέο  ΚΕΒΑ οι  ασθενείς  με  ΣΚΠ  λάμβαναν  ποσοστό αναπηρίας 67%, διότι λαμβάνονταν υπόψη συνολικά όλες οι δυσκολίες που δημιουργεί η ασθένεια συμπεριλαμβανομένων και των αφανών συμπτωμάτων.

2.Μεγάλος Χρόνος αναμονής- Καθυστερήσεις στα ΚΕΠΑ

Τα υποκαταστήματα  ΚΕΠΑ δεν  μπορούν  να  εξυπηρετήσουν  το  εύρος  όλων  των ασφαλισμένων όλων των ασφαλιστικών φορέων. Ο χρόνος αναμονής για την εξέταση τους από την Υγειονομική Επιτροπή μπορεί να διαρκέσει έως και 7 μήνες ή και 14 μήνες  σε  περίπτωση  περιφέρειας.

Αυτό  έχει  ως  αποτέλεσμα  την  μεγαλύτερηκαθυστέρηση στην έκδοση του επιδόματος ή της σύνταξης αναπηρίας τους. Ο μεγάλος χρόνος  αναμονής  δημιουργεί  προβλήματα  επιβίωσης  για  τα άτομα  με  αναπηρία (ΑμΣΚΠ) που έχουν καταθέσει  αιτήσεις  για συνταξιοδότηση ή συνέχιση χορήγησης επιδομάτων αναπηρίας καθώς η σύνταξή τους ή το επίδομα διακόπτεται κατά το χρόνο αναμονής επανεξέτασής τους, διάστημα που πολλοί πάσχοντες από Σκλήρυνση κατά Πλάκας συντηρούνταν και επιβίωναν μόνο από τη συγκεκριμένη  παροχή. 

Επίσης έχουν καταργηθεί οι κατ΄ οίκον εξετάσεις, για άτομα που δεν μπορούν να μετακινηθούν.Υποχρεώνονται να μεταβούν στα ΚΕΠΑ με ασθενοφόρο το οποίο πληρώνουν τα ίδια και αυτό τα επιβαρύνει οικονομικά.

3.Ποσοστά συμμετοχής φαρμάκων

Οι πάσχοντες από ΣΚΠ, υποχρεούνται συνέχεια στην χορήγηση και άλλων φαρμάκων(εκτός  αγωγής υψηλούς  κόστους,)  όπως  π.χ. αντικαταθλιπτικά, ουρολογικά,αντιβιοτικά, γαστροανθεκτικά, κ.α κάτι που τους επιβαρύνει σημαντικά δεδομένου του ποσοστού συμμετοχής που έχει καθοριστεί- συμμετοχή που στο παρελθόν δεν ίσχυε (15-25%), καθότι χορηγούνταν όλα με μηδενική συμμετοχή ανεξαρτήτου πάθησης.

Ας  σημειωθεί  πως  οι  αλλεπάλληλες  αλλαγές  στο  σύστημα  υγείας, δημιουργούν νσοβαρή αβεβαιότητα  για  την  εξέλιξη  της  θεραπευτικής  τους  αγωγής  αλλά  και  την πορεία της ασθένειας, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα ζωής τους.

Ακόμα και στα φάρμακα που ο γιατρός συνταγογραφεί με 0%, ο ασθενής πληρώνει συμμετοχή βάσει κάποιου περίπλοκου υπολογισμού που γίνεται και που ακόμα και ο φαρμακοποιός δεν μπορεί να μας εξηγήσει τη λογική του υπολογισμού. 

4.Αναστολή  εξωιδρυματικού  επιδόματος  σε  περίπτωση  νοσηλείας  για χρόνια πάθηση

Αγανάκτηση έχει προκαλέσει η Εγκύκλιος του ΙΚΑ (Αρ. 39) σύμφωνα με την οποία  «αναστέλλεται  η καταβολή  του  εξωϊδρυματικού  επιδόματος  στις περιπτώσεις νοσηλείας του δικαιούχου, σε οποιασδήποτε μορφής νοσηλευτικό ίδρυμα, για χρόνια πάθηση με δαπάνες του ασφαλιστικού φορέα, ανεξάρτητααπό το χρονικό διάστημα νοσηλείας».

Ήδη, έχουν διακοπεί εξωιδρυματικά επιδόματα σε αρκετά μέλη του ΣΑμΣΚΠ που έχουν  εισαχθεί  σε Νοσοκομείο  εξαιτίας  κάποιας  υποτροπής  που έχουν πάθει. Η συγκεκριμένη απόφαση θα πρέπει να αποσυρθεί  και να εξεταστεί πως σε περίπτωση αναστολής, αυτή θα πρέπει να τυχαίνει αναλογικά, δηλαδή μόνο τις ημέρες που ο ασθενής νοσηλεύεται σε ίδρυμα και όχι σε Νοσοκομείο.

5.Πλαφόν Συνταγογράφησης

Σύμφωνα με το ΦΕΚ 1796/ΤΒ, 1 Ιουλίου 2014, η ΣΚΠ δεν ανήκει στις ασθένειες που εξαιρούνται του πλαφόν  συνταγογράφησης.  Ζητούμε  να  συμπεριληφθεί  η πάθησή  μας  στις  ασθένειες  που εξαιρούνται του πλαφόν συνταγογράφησης δεδομένου ότι τα φάρμακα που ήδη λαμβάνουμε είναι πολλά και ακριβά. Θα πρέπει οι γιατροί του ΕΟΠΥΥ να ειδοποιηθούν ότι εξαιρείται και η ΣΚΠ γιατί αυτή  τη  στιγμή  δεν  μπορούν  να συνταγογραφήσουν  στους  ασθενείς  καθώς  θα υπερβούν το όριο συνταγογράφησής τους.   

6.Φυσικοθεραπείες

Οι πάσχοντες από ΣΚΠ  χρειαζόμαστε την υποστήριξη των φυσικοθεραπειών που πολλές φορές είναι πιο αποτελεσματικές και από τα φαρμακευτικά σκευάσματα. Γι’ αυτό πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα κάλυψης των αναγκαίων και απαραίτητων φυσικοθεραπειών-συνεδριών  στα  άτομα ΣΚΠ  και ιδιαίτερα  σε  αυτούς  που λαμβάνουν πιστοποιητικό αναπηρίας δια βίου.

Παράλληλα, να προβλεφθεί ο απαραίτητος ανά μήνα αριθμός φυσικοθεραπειών.Σήμερα  στους εξωτερικούς ασθενείς  μπορούν  να  χορηγούνται  12  συνεδρίες φυσικοθεραπείας το μήνα και μέχρι 6 μήνες. Η ανωτέρω  διάταξη  πρέπει  να  τροποποιηθεί  με  τουλάχιστον  3  συνεδρίες εβδομαδιαίως και εφόρου ζωής  δεδομένου ότι η πάθηση είναι μη αναστρέψιμη και απρόβλεπτη. 

7.Πίνακας 43 παθήσεων

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία καθορίστηκαν οι 43 παθήσεις οι οποίες δεν θα επανεξετάζονται και οι 43 κατηγορίες αναπήρων οι οποίοι δεν θα υποχρεώνονται σε συνεχή επαναξιολόγηση από τα ΚΕ.Π.Α εφ όρου ζωής. Η ΣΚΠ δεν συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των 43 παθήσεων παρά μόνο οι κατηγορίες ασθενών που σύμφωνα με  το  άρθρο 20,21  (Αρ.Φύλλου  2906/ 18 Νοεμβρίου  2013) παρουσιάζουν  εγκατεστημένη  ημιπληγία-ημιπάρεση,  τετραπληγία/τετραπάρεση  και παραπληγία/παραπάρεση, διπληγία.

φουμαρικός διμεθυλεστέρα Νεο φαρμακο για την ΣΚΠ

https://app.box.com/s/p50hc4iuwdrgfkmzftfn

Εγκρίθηκε νέα από του στόματος θεραπεία για τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας

Εγκρίθηκε νέα από του στόματος θεραπεία για τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας…για την υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα μορφή της νόσου

Την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έλαβε ο φουμαρικός διμεθυλεστέρας, ως από του στόματος θεραπεία πρώτης γραμμής για τους ασθενείς με Υποτροπιάζουσα-Διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση, την πιο συχνή μορφή της ασθένειας. Το νέο χάπι θα αρχίσει να κυκλοφορεί στις πρώτες χώρες της ΕΕ τις επόμενες εβδομάδες.Ο φουμαρικός διμεθυλεστέρας έχει αποδείξει κλινικά ότι μειώνει σημαντικές παραμέτρους της δραστηριότητας της νόσου, οι οποίες περιλαμβάνουν υποτροπές και εμφάνιση εστιών στον εγκέφαλο, όπως και την εξέλιξη της αναπηρίας, ενώ παράλληλα παρουσιάζει ένα ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας και ανοχής.Η έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή βασίστηκε σε ένα ισχυρό πρόγραμμα ανάπτυξης, το οποίο περιελάμβανε δύο κλινικές μελέτες φάσης ΙΙΙ, την DEFINE και την CONFIRM, καθώς και μία τρέχουσα μελέτη ανοιχτής επέκτασης (ENDORSE), στην οποία ασθενείς παρακολουθούνται μέχρι και ως 6,5 χρόνια.
Ο Ραλφ Γκολντ, M.D., καθηγητής και διευθυντής του Τμήματος Νευρολογίας στο Νοσοκομείο St. Josef του Νοσοκομείου του Μπόχουμ και ένας από τους κύριους ερευνητές μίας εκ των δύο μελετών δήλωσε σχετικά: «Ως γιατρός, γνωρίζω πολύ καλά τις προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι ασθενείς με Πολλαπλή Σκλήρυνση. Η θεραπεία πρώτης γραμμής με φουμαρικό διμεθυλεστέρα μπορεί να μειώσει αυτό το φορτίο για πολλούς, καθώς είναι μια από του στόματος θεραπεία που έχει εγκριθεί για την αποτελεσματική μείωση της δραστηριότητας της νόσου, ενώ έχει ένα ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας. Επιπλέον, η θετική εμπειρία που είχαμε με το νεο χάπι κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων κλινικών μελετών, ενισχύει την εμπιστοσύνη μου για τα οφέλη που μπορεί να προσφέρει στους ασθενείς μου στην ΕΕ».

Ο φουμαρικός διμεθυλεστέρας εγκρίθηκε αρχικά στις ΗΠΑ, τον Μάρτιο του 2013 και μέσα στο πρώτο εξάμηνο αποτέλεσε τη Νο1 στη χώρα συνταγογραφούμενη, από του στόματος θεραπεία για τις υποτροπιάζουσες μορφές της Πολλαπλής Σκλήρυνσης. Έχει εγκριθεί επίσης στον Καναδά και την Αυστραλία. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2013, περίπου 35,000 ασθενείς λάμβαναν το νέο χάπι πρώτης γραμμής σε όλον τον κόσμο.
Κλινικό πρόγραμμα φάσης III για τον φουμαρικό διμεθυλεστέρα
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του φουμαρικού διμεθυλεστέρα αξιολογήθηκαν σε δύο μεγάλες, παγκόσμιες, κλινικές μελέτης φάσης ΙΙΙ, την DEFINE και την CONFIRM.
Στη μελέτη DEFINE, το νέο χάπι πρώτης γραμμής χορηγήθηκε δύο φορές ημερησίως και μείωσε σημαντικά το ποσοστό των ασθενών που υποτροπίασαν κατά 49% (p<0.0001), τον ετησιοποιημένο ρυθμό υποτροπών (ARR) κατά 53% (p<0.0001), και τον κίνδυνο εξέλιξης της αναπηρίας, επιβεβαιωμένο στις 12 εβδομάδες, όπως μετρήθηκε με την κλίμακα αναπηρίας EDSS, κατά 38% (p=0.0050), σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, μετά από 2 χρόνια.
Στη μελέτη CONFIRM, η οποία συμπεριελάμβανε επίσης ως θεραπεία αναφοράς μια ομάδα που λάμβανε οξική γλατιραμέρη συγκρινόμενη με εικονικό φάρμακο, ο φουμαρικός διμεθυλεστέρας χορηγούμενος δύο φορές ημερησίως, μείωσε σημαντικά τον ARR κατά 44% (p<0.0001) και το ποσοστό των ασθενών που υποτροπίασαν κατά 34% (p=0.0020), συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο μετά από 2 χρόνια.
Και στις δύο μελέτες (CONFIRM και DEFINE) ο φουμαρικός διμεθυλεστέρας μείωσε σημαντικά τις εστίες στον εγκέφαλο σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, όπως μετρήθηκε στις μαγνητικές τομογραφίες (MRI). Τα αποτελέσματα της οξικής γλατιραμέρης, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο ήταν σε συνέπεια με τα επίσημα δεδομένα του προϊόντος στην ΕΕ.
Οι συχνότερα αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίστηκαν με το νέο χάπι ήταν η ερυθρίαση και γαστρεντερικά συμβάντα (δηλαδή διάρροια, ναυτία, κοιλιακό άλγος, άλγος άνω κοιλιακής χώρας). Ο αριθμός των διακοπών λόγω της ερυθρίασης (3%) και των γαστρεντερικών συμβάντων (4%) στις κλινικές μελέτες ήταν χαμηλός.
Ο μέσος αριθμός λεμφοκυττάρων μειώθηκε κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους θεραπείας και στη συνέχεια παρέμεινε σταθερός, χωρίς να παρουσιαστούν ευκαιριακές λοιμώξεις και κίνδυνος σοβαρών λοιμώξεων.
Επιμέλεια: Μαίρη Μπιμπή

Διατροφή και Σκλήρυνση κατά πλάκας

Στη σύγχρονη εποχή, η σκλήρυνση κατά πλάκας παρουσιάζει αυξημένο ποσοστό εμφάνισης και ιδιαίτερα στις αναπτυγμένες χώρες.

Οι βασικότεροι πιθανοί επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η μόλυνση του περιβάλλοντος, το άγχος και η κακή διατροφή. Η τελευταία είναι μείζονος σημασίας γιατί εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς. Πρόκειται δηλαδή για έναν παράγοντα που καθοδηγείται και ελέγχεται από εμάς σε αντίθεση με τους άλλους δύο. Είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε χωρίς κίνδυνο, κατόπιν βέβαια των εξατομικευμένων οδηγιών. Υποστηρίζεται τέλος από κάποιους ότι είναι πιο μεγάλη η προδιάθεση στις γυναίκες λόγω έλλειψης κάποιων θρεπτικών συστατικών ή επικίνδυνης συσσώρευσης κάποιων άλλων.

Γενικά οι διατροφικοί παράγοντες που κατηγορούνται σαν πιθανά αίτια της νόσου είναι:

Οι τροφικές δυσανεξίες στη γλουτένη-πρωτεΐνη που βρίσκεται στα δημητριακά και στα όσπρια και στην λακτόζη - πρωτεΐνη του γάλακτος εμφανίζονται είτε λόγω των μολυσματικών στοιχείων του περιβάλλοντος είτε λόγω υπερκατανάλωσης και μειωμένης επεξεργασίας. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι ιδιαίτερα επίφοβο είναι το αγελαδινό γάλα λόγω ιογενών παραγόντων που ίσως όμως εξαλείφονται με την σύγχρονη μέθοδο υψηλής παστερίωσης. Οι πρωτεΐνες αυτές έχουν σαν αποτέλεσμα να μιμούνται τις πρωτεΐνες του οργανισμού με αποτέλεσμα να ενεργοποιείται το αμυντικό σύστημα ενάντια στον εαυτό του.

Κάποιες ουσίες που καταστέλλουν την άμυνα του οργανισμού μας λόγω μειωμένης πρόσληψης μερικών θρεπτικών συστατικών, καθιστούν τον οργανισμό πολύ ευάλωτο. Αναφερόμαστε στην μικρή συγκέντρωση λόγω μειωμένης ενδογενούς παραγωγής και εξωγενούς πρόσληψης. Πρόκειται για τη βιταμίνη D, τα Ω3 λιπαρά οξέα, ψευδάργυρο, B2,μαγνήσιο.

Οι ελλείψεις στις ενδογενείς βιταμίνες Β6, Β12 προκαλούν την μη ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος.

Η ανεπαρκής σύνθεση ενζύμων δημιουργεί την μη ομαλή λειτουργία και διεκπεραίωση όλων των χημικών αντιδράσεων του οργανισμού όπως η πέψη των τροφών.

Ο περιορισμός του μητρικού θηλασμού που παρέχει διατροφικά στοιχεία που εξοπλίζουν τον οργανισμό με ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα.

H μόλυνση του περιβάλλοντος επιπροσθέτως επιβαρύνει εκτός των άλλων και τις διάφορες τροφές. Έτσι επιβαρύνονται με ελεύθερες ρίζες αλλά και βαρέα μέταλλα. Δυστυχώς, δεν υπάρχει κάποιο τρόφιμο που μπορούμε άφοβα να καταναλώσουμε. Ακόμα και το νερό, περιέχει πολύ περισσότερο αλουμίνιο, μεταλλικό στοιχείο, από την ανεκτή για τον οργανισμό ποσότητα το οποίο συγκεντρώνεται στον αιματοεγκεγαλικό φραγμό προκαλώντας διάφορες βλάβες. Επιπροσθέτως, επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν ότι οι πάσχοντες έχουν ελλιπή δράση και λήψη ενζύμων και αντιοξειδωτικών που σκοπό έχουν την αποτοξίνωση του οργανισμού από τα παραπάνω. Έτσι τα τοξικά στοιχεία συγκεντρώνονται στον εγκέφαλο και περνούν στη μυελίνη.

Ο σύγχρονος τρόπος διατροφής έχει εισάγει τροφές πλούσιες σε κορεσμένα (ζωικά ή τηγανητά) λιπαρά που έχει σαν αποτέλεσμα την μεταβολή στη σύνθεση της μυελίνης. Το γεγονός αυτό επιβαρύνεται και από την ελλιπή πρόσληψη των απαραίτητων λιπαρών οξέων (Ω3-Ω6).

Τέλος, η αυξημένη διαπερατότητα του εντερικού χιτώνα, όπως στην ελκώδη κολίτιδα, επιτρέπει σε διάφορους μικροοργανισμούς να εισβάλουν στο κυκλοφορικό σύστημα και να προκαλούν διάφορες ανώμαλες αντιδράσεις του ανοσοποιητικού.

Κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες για την διατροφική συμβολή στην νόσο βασισμένες πάντα σε έρευνες και επιδημιολογικές μελέτες. Δεν πρόκειται για θεραπείες αλλά βοηθούν στην καλύτερη διαβίωση. Οι διατροφικές λοιπόν συστάσεις είναι οι ακόλουθες:

1) ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ

Τα αντιοξειδωτικά στοιχεία υποστηρίζουν την άμυνα των κυττάρων απομακρύνοντας τις ελεύθερες ρίζες, μειώνουν τις λανθασμένες κυτταρικές αντιδράσεις που σχετίζονται με την γονιδιακή αντιγραφή, την πρωτεϊνική έκφραση και την δραστηριότητα των ενζύμων ενώ εμποδίζουν την απορρόφηση των βαρέων μετάλλων. Παραδείγματα αυτών είναι:

Βιταμίνη Α: ντομάτες, καρότα, σκουροπράσινα φυλλώδη λαχανικά, παντζάρια, κολοκυθάκια.

Βιταμίνη C:πορτοκάλια, λεμόνια, ακτινίδια, πράσινα λαχανικά, μπρόκολο, κουνουπίδι.

Βιταμίνη Ε: ξηροί καρποί, λινέλαιο, ηλιέλαιο.

Ψευδάργυρος: αλεύρι ολικής άλεσης, καρύδια, σόγια, όσπρια, μαϊντανός.

Σελήνιο: κρέας ψάρι, δημητριακά.

Αντιοξειδωτικό ένζυμο υπεροξειδάση της γλουταθειόνης.

Βιοφλαβανοειδή (ή βιταμίνη Ρ): φλούδες εσπεριδοειδών

Πυκογενόλη: μίγμα βιοφλαβανοειδών είναι ισχυρό αντιοξειδωτικό :ανανάς, φλοιός σταφυλιού

Προανθοκυανιδίνες με παράδειγμα τα κουκούτσια σταφυλιού, κεράσια, βατόμουρα

Πολυφενόλες με παράδειγμα τα κόκκινα σταφύλια και το κρασί

Κουερσιτίνη: μήλα, κρεμμύδια

2) ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ D

Η βιταμίνη αυτή προάγει τον μεταβολισμό του ασβεστίου και του φωσφόρου ενώ επηρεάζει χημικά στοιχεία που επιδρούν στο ανοσοποιητικό σύστημα. Η μοναδικότητα αυτής είναι ότι συντίθεται στο σώμα, μέσω προβιταμίνης στο δέρμα και με την συμβολή του ήλιου, αλλά και παρέχεται μέσω τροφής όπως παχιά ψάρια.

3) ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΒΙΤΑΜΙΝΩΝ ΤΟΥ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΟΣ Β

Αυτές ευθύνονται για την ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος και του εγκεφάλου αλλά και για την καλή κατάσταση της μυελίνης και του μυελού των οστών ενώ συνήθως είναι ελλιπής στους πάσχοντες, ιδιαίτερα κάποιες όπως η Β12. Καλές πηγές αυτών είναι τα δημητριακά και μάλιστα αναποφλοίωτα ή ολικής άλεσης και όσπρια ενώ για την Β12 συκώτι και άλλα όργανα. Τα τελευταία βέβαια αποφεύγονται και έτσι, εκτός των πρόσθετων αναγκών, προσλαμβάνονται διατροφικά συμπληρώματα.

4) ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΝ ΛΙΠΑΡΩΝ ΟΞΕΩΝ

Αυτά αποτελούνται από τα Ω3, Ω6 και Ω9 λιπαρά οξέα. Λέγονται απαραίτητα γιατί δεν τα συνθέτει ο οργανισμός. Συγκεκριμένα τα Ω3 μαζί και η βιταμίνη D αποτελούν καταστολείς του ελλατωματικού αμυντικού συστήματος. Πλούσια πηγή είναι τα λιπαρά ψάρια, το μουρουνέλαιο αλλά και το λινέλαιο. Το τελευταίο είναι φυτικό και έτσι αποκλείει την πιθανή αλλεργία στα ψάρια αλλά και την πρόσληψη υδραργύρου που δυστυχώς υπάρχει λόγω μόλυνσης της θάλασσας. Τα Ω6 και Ω9 προσλαμβάνονται από τις τροφές όπως παράδειγμα το ηλιέλαιο και έτσι δεν χρειαζόμαστε επιπλέον.

5) ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΚΩΝ ΕΝΖΥΜΩΝ

Το μεγαλύτερο μέρος των προσλαμβανόμενων τροφών πέπτεται με την βοήθεια των παγκεατικών ενζύμων. Έτσι στη συνέχεια απορροφώνται τα θρεπτικά συστατικά. Στην περίπτωση της πάθησης έχει βρεθεί ελλιπής ποσότητα αυτών. Παραδείγματα είναι η βρομελίνη που τη βρίσκουμε στον ανανά και η παπαΐνη στην παπάγια.

6) Παράλληλα με τα ανωτέρω, είναι απαραίτητη η χρήση και άλλων διατροφικών στοιχείων όπως ασβέστιο και μαγνήσιο για την σωστή λειτουργία του μυοσκελετικού συστήματος. Συγκεκριμένα το ασβέστιο εκτός των άλλων, συμβάλει στην μυϊκή σύσπαση και χάλαση και την μεταβίβαση του νευρικού ερεθίσματος. Το μαγνήσιο εκτός των ανωτέρω συντελεί στον μεταβολισμό των βιταμινών Β αλλά και των απαραίτητων λιπαρών οξέων. Θαυμάσια πηγή αυτών αποτελεί το σουσάμι.

7) Υπάρχουν και άλλα θρεπτικά συστατικά που θεωρούνται χρήσιμα. Κάποια από αυτά είναι:

χολίνη: δομικό συστατικό του νευρικού ιστού, καλή πηγή είναι το αυγό.

ινοσιτόλη: λιποτροπική δράση, πρόδρομος ουσιών (φωσφοϊνοσιτών) για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, καλή πηγή είναι συκώτι, εσπεριδοειδή.

βιοτίνη: λειτουργεί ως συνένζυμο στον μεταβολισμό των θρεπτικών συστατικών, πηγές είναι ρύζι, κρέας, σαρδέλες, κουνουπίδι, δημητριακά.

μαγγάνιο: πολύτιμο για τον σχηματισμό οστών, συνδετικού ιστού, δράση της ινσουλίνης, παραγωγή καλής χοληστερόλης, διεγέρτης ενζύμων στο μεταβολισμό των θρεπτικών συστατικών και των νουκλεϊκών οξέων DNA-RNA. Πηγές είναι το ρύζι, το σιτάρι, το μαρούλι, φασόλια, ξηροί καρποί.

φώσφορος: εμπλέκεται με όλες τις ζωτικές λειτουργίες ενώ συνδέεται με το ασβέστιο και τη βιταμίνη D, καλή πηγή είναι το ψάρι.

8) Β13-βιταμίνη που χρησιμοποιείται στον μεταβολισμό των βιταμινών Β9 και Β12 και στην αναπαραγωγή των κυττάρων δείχνει να είναι ευεργετική στη νόσο. Πηγές της είναι το τυρόγαλα και οι βολβοί όπως καρότα.

9) Οι πρωτεΐνες του τυρογάλακτος επίσης έχουν αντιμικροβιακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες και είναι ευεργετικές για το ανοσοποιητικό σύστημα.

10) Ο βασιλικός πολτός λόγω της περιεκτικότητας του σε απαμίνη παράγει μια ισχυρή αντίδραση ενάντια στις λοιμώξεις. Παράλληλα λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε αμινοξέα (πρωτεΐνη) προσδίδει ενέργεια.

11) Η μελατονίνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από τον οργανισμό όταν βραδιάζει. Έχει αντιοξειδωτική δράση αλλά και ηρεμιστική. Η ποσότητά της μειώνεται με την πάροδο των χρόνων. Μια τροφή που βοηθά στον εμπλουτισμό της είναι το μέλι.

12) Το μαλικό οξύ μειώνει την συγκέντρωση αλουμινίου στον εγκέφαλο. Αυτό προέρχεται από το μήλο.

13) Υποστηρίζεται ότι η παραγωγή κορτικοστεροειδών στον οργανισμό διευκολύνεται με την πρόσληψη φυτικών τροφών (φυτικές στερόλες).

14) Ο κουρκουμάς, βότανο και μπαχαρικό, θεωρείται ένα καλό αντιφλεγμονώδες, και προστατευτικό του ανοσοποιητικού συστήματος.

15) Τα προβιοτικά είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί που ωφελούν τον οργανισμό στην πέψη αλλά και την λειτουργία του εντέρου. Επίσης έχουν αντιμικροβιακές, αντιοξειδωτικές, αντιαλλεργικές και άλλες ιδιότητες. Πηγές αυτών είναι τα εμπλουτισμένα γαλακτοκομικά προϊόντα.

Η σωστή διατροφή λοιπόν, επιτυγχάνει την βελτίωση της υγείας μέσω της απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών των τροφών. Έτσι δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, μειώνονται οι φλεγμονές, ενδυναμώνεται ο εγκέφαλος και βελτιώνονται τα νευρικά ερεθίσματα. Παράλληλα, δίνοντας έμφαση σε κάποια θρεπτικά συστατικά-τρόφιμα επιτυγχάνεται ή ενισχύεται η θεραπεία συμπτωμάτων όπως η κόπωση αλλά και επιπρόσθετων προβλημάτων όπως η παχυσαρκία, η δυσκοιλιότητα, η ουρολοίμωξη, η οστεοπόρωση, πρόβλημα στα νεφρά, στο συκώτι και άλλα που μπορεί να οφείλονται και σε παρενέργειες φαρμάκων και έτσι έχουμε αυξημένη χοληστερίνη, σάκχαρο, υπέρταση μέχρι και προβλήματα στην καρδιά. Έτσι μερικά παραδείγματα είναι:

Η κόπωση επιβαρύνεται από την προβληματική λειτουργία του θυρεοειδή, την έλλειψη ενέργειας μέσω τροφών καθώς και τον μεταβολισμό τους, τις τοξίνες, την δυσκοιλιότητα, την κατάθλιψη, την υπογλυκαιμία και άλλα. Οι βιταμίνες A,C,B καθώς και το κάλιο, νάτριο, φώσφορος, ιώδιο, σίδηρος, ψευδάργυρος, χρώμιο βοηθούν στην αντιμετώπισή της. Επίσης ο βασιλικός πολτός δίνει ενέργεια, ενώ πρέπει γενικά να αποφεύγονται τα μεγάλα γεύματα και τα βαριά τρόφιμα.

Στην ασθένεια αυτή υπάρχουν οργανικοί λόγοι, φαρμακευτικές ουσίες αλλά και έλλειψη άσκησης που επηρεάζουν την εμφάνιση της δυσκοιλιότητας. Όσον αφορά τα οργανικά αίτια είναι απώλεια ή δυσκολία ελέγχου του εντέρου, δύσκολη λειτουργία των κοιλιακών και θωρακικών μυών και γενικά δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος. Κάποιες απλές λύσεις, εκτός από το νερό, είναι ο λιναρόσπορος-μια κουταλιά της σούπας το πρωί με νερό βρύσης, πίτουρο σταριού και κουάκερ ωμά το πρωί, μέλι ωμό, φρούτα με τη φλούδα , ωμά λαχανικά, συμπληρώματα Mg-K που διεγείρουν τα νευρικά κύτταρα για την μυЇκή σύσπαση, προβιοτικά συμπληρώματα που διατηρούν την εντερική χλωρίδα, προστατεύουν από τις διαταραχές, μειώνουν τις τοξικές ουσίες και ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού.

Γενικότερα αίτια της ουρολοίμωξης αποτελούν τα βακτήρια που βρίσκονται στο γαστρεντερικό σύστημα αλλά και σε σεξουαλικά μεταδιδόμενους μικροοργανισμούς. Επίσης λόγω ακράτειας, προβληματικής κύστης και άλλων προβλημάτων με τα νεφρά όπως πέτρα, ή και κατακράτησης όπως στην πρόσληψη κορτιζόνης, όπου αποφεύγεται αλάτι και ζάχαρη, επιβαρύνεται περισσότερο ο οργανισμός. Πρώτα από όλα πρέπει να καταναλώνεται αρκετό νερό για την απομάκρυνση των βακτηριδίων. Οι χυμοί cranberry και blueberry βοηθoύν στην πρόληψη λόγω των αντιβιοτικών ιδιοτήτων τους. Επίσης το σκόρδο , κανέλα, γιαούρτι με προβιοτικά, μήλα, κεράσια, καρπούζι, κολοκύθια, φράουλες, ανανά, αγγούρι, μπάμιες, Οι βιταμίνες C, B, Aα, δημητριακά), φωσφορικό σίδηρο, φωσφορικό κάλιο, φωσφορικό μαγνήσιο. Όχι πολύ ασβέστιο, καφέ, αναψυκτικά και άλλα.

Προβλήματα όπως αυξημένη χοληστερίνη και σάκχαρο απαιτούν εκτός των αντιοξειδωτικών βιταμινών και τα απαραίτητα λιπαρά οξέα που μπορούν να προσληφθούν από τα ψάρια και το λινέλαιο. Επίσης συνιστώνται τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες.

Για την αποφυγή οστεοπόρωσης καταναλώστε γάλα με χαμηλά λιπαρά αλλά και ταχίνι. Ο κίνδυνος υφίσταται λόγω μειωμένης κίνησης αλλά και φαρμάκων. Συνιστώνται ασβέστιο, βιταμίνη D και μαγνήσιο.

Πέρα λοιπόν από τις γενικές συμβουλές πρέπει να τονιστεί ότι ο κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός και έτσι είναι απαραίτητη η συμβολή του διαιτολόγου που θα σχεδιάσει ένα εξατομικευμένο διαιτολόγιο. Έτσι συμπεριλαμβάνονται και το διατροφικό ιστορικό του ασθενή αλλά και τυχών αλληλεπιδράσεις με φάρμακα καθώς και ιδιαίτερες ανάγκες. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι τα συμπληρώματα διατροφής δεν αντικαθιστούν τις τροφές απλά τις ενισχύουν.

Εύα Ζιώζιου

Διατροφολόγος - Διαιτολόγος - Επιστήμων Τροφίμων